Dvadeset poverenika brine o 800 staračkih domaćinstava

O ostarelim, usamljenim, seoskim domaćinstvima na severu Vojvodine u poslednje tri godine brine služba koja se zvanično zove „Seosko povereništvo“. Kroz program, čiji bi prikladniji naziv bio seoski domaćin, obuhvaćeno je preko 800 kuća i toliko stanovnika kojima je potrebna neka vrsta pomoći u domu. Posao obavlja 20 seoskih domaćina, poverenika, koji službenim opremljenim vozilom – od merača pritiska do merdevina i kosilica za travu – špartaju severom Vojvodine do usamljenih seoskih domaćinstava u 17 lokalnih samouprava i 50 naseljenih mesta. Kada sneg zaveje puteve, njihov dolazak je prava blagodet za usamljene starce.

Udruženje građana „Jedinstvo mađarske manjine” (a prepoznatljivi su po skraćenici svog naziva na latinskom: CMH)  organizator je programa, a stručni saradnik i koordinator Oto Buš za „Politiku” objašnjava da je Savez vojvođanskih Mađara ovaj projekat predstavio kao svoj izborni program 2014. godine. „Sačinili smo tim stručnjaka, konsultovali i centre za socijalni rad, i imali i podršku mađarske vlade za ostvarenje”, objašnjava Buš. Prvih 12 domaćini na teren je krenulo 1. novembra 2015. godine nakon obuke. „Na početku smo obilazili samo ostarelo seosko stanovništvo u mestima Ada, Kanjiža, Čoka, Subotica, Bačka Topola, Novi Kneževac i Senta. Tu smo sticali prva iskustva”, kaže Buš. U protekle tri godine njihova služba proširila se na teritoriju od Apatina do Čoke, Sombora i Zrenjanina i Kikinde.

A, to su pre svega, ostarela, usamljena domaćinstva, koja ako i imaju naslednike po pravilu su negde u inostranstvu. Seoski domaćini imali su zadatak da urade sve ono što bi inače uradio domaćin kuće: neki put je to odlazak u prodavnicu, u apoteku po lekove, izmere pritisak, nacepaju drva, nameste crep, izvade neko uverenje u lokalnoj administraciji, očiste prilaznu stazu od snega ili s proleća pokose travu. Seoski domaćini korisnike ove usluge vode i do lekara, a ako je potrebno i do specijalističkih klinika u Novom Sadu ili Sremskoj Kamenici. Od vrste pomoći koja je potrebna u domaćinstvu, regulisan je i tempo poseta, negde se odlazi jednom sedmično, a ponegde nekoliko puta godišnje. Uglavnom, svaki seoski domaćin brine o 30 domova.

O tome ko može da koristi usluge seoskog domaćina dogovaraju se zajedno centri za socijalni rad, crkve i „Karitas”. Ovde se ne radi o ljudima koji su u stanju socijalne nemaštine, već im je pre svega potrebna ruka pomoći da bi mogli da ostanu u svojim domovima. Neretko ono što im je najpotrebnije je sagovornik. „Zbog toga imamo dirljive situacije da korisnici usluge prave ručak i peku kolače za seoske domaćine”, priča Oto. U većini domaćinstava žive starije, usamljene žene, od 608 domaćinstava, koja su redovni korisnici, njih 494 su žene.

Pomoć oko svega pruža i „Karitas” i njihov poverenik u Subotici Gabor Ric koji uvek ima na umu očuvanje i podizanje kvaliteta života stanovnika. Otuda nije čudno što ovim seoskim domaćinima nije teško da u jednom od naselja sakupi članice hora i nakon probe ih vrati kućama.

Projekat seoskog domaćina jedinstven je u Srbiji i na neki način preslikan je iz susedne Mađarske, a u potpunosti ga finansira mađarska vlada. Međutim, njime nije obuhvaćeno samo mađarsko stanovništvo. „Program je prvo uveden u naselja sa većinskim mađarskim življem, ali smo se širili, i ne možeš ljude da odvajaš, živimo tu, svi smo komšije, ne vodimo takvu vrstu statistike niti o tome vodimo računa. Važno je pomoći onima kojima je to potrebno”, kaže Oto Buš.

 

Politika



KOMENTARI

  1. punisher kaže:

    bravo dobri ljudi!

OSTAVITE KOMENTAR